Ο Βασίλης Φίλιας επέλεξε συνειδητά και βιωματικά, με κύριο  όπλο παρά πόδας την Παιδεία,  να φυλάγει Θερμοπύλες,  σ’ έναν τόπο,  όπου  «κλαδεύει τα δένδρα σε θάμνους»,   σ’ έναν τόπο, όπου  «κεφαλή προεξέχουσα, πυρ…»,  σ’ έναν  τόπο όπου ασύστολα και υποκριτικά  τιμά μετά θάνατον, σ’ έναν  τόπο όπου εξιδανικεύει  τους αποθαμένους και θάβει τους ζωντανούς,
Στις 12 Φεβρουαρίου  άνοιξε πανιά για το στερνό ταξίδι, το αμετάκλητο, στη γειτονιά των Αγγέλων, στο δικό του    αστέρι, ο Καθηγητής, Βασίλης Φίλιας. Άφατη η απώλεια, τα λόγια φτωχά   να συμπυκνώσουν το μέγεθος  της επιστημονικής, πνευματικής και αγωνιστικής του εμβέλειας και προσφοράς. Τούτο το άρθρο ας εκληφθεί κερί τιμής, μνήμης, συλλογικής ευγνωμοσύνης, για τούτο τον πνευματικό γίγαντα, τον ασπέδιστο επαναστάτη.
Βιώνουμε ένα Εκπαιδευτικό Σύστημα, που η πολιτική του, αλά ελληνικά, δεν αποτελεί εθνική στρατηγική, αλλά ταξική, κομματική, που διαφοροποιείται από κόμμα σε κόμμα, από κυβέρνηση σε κυβέρνηση, ακόμα – και όχι λίγες φορές – από υπουργό σε υπουργό! Αφορά στην παθογένεια του πολιτικού συστήματος, όπου όλοι έχουμε ταυτίσει την πολιτική με το κράτος, την εκάστοτε κυβέρνηση, το κόμμα.
Στο πλαίσιο του 2ου Κύκλου Μαθημάτων του Ελεύθερου Πανεπιστημίου "Ιωνία" και τη συμμετοχή του Καθηγητή Ιωάννη Ν. Παρασκευόπουλου στην Ενότητα των Ψυχοπαιδαγωγικών Μαθημάτων για εκπαιδευτικούς και γονείς,  είχαμε την τιμή να μιλήσουμε  με τον Ομότιμο Καθηγητή και  Κοσμήτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών  και να έχουμε μια εναργή εικόνα των απόψεών του τόσο για την αποστολή του Ελεύθερου Πανεπιστήμιου "Ιωνία", όσο και για τη σπουδαιότητα και αναγκαιότητα διδασκαλίας των Ψυχοπαιδαγωγικών Μαθημάτων για εκπαιδευτικούς και γονείς.